ZARĘCZYĆ

zaręcz|yć\~ony сов. 1. поручиться;\~ słowem honoru поручиться честным словом, дать честное слово; 2. (kogoś z kimś) обручить, помолвить + 1. poręczyć

I(czas.) обручатьII(czas.) обручитьIII(czas.) поручиться

Czasownik zaręczyć поручиться заверить обручить zaręczyć się обручиться

1. поручиться 2. (zagwarantować, zapewnić) гарантировать 3. (doprowadzić do czyjegoś narzeczeństwa) обручить ◊ zaręczony помолвленный / обручённый 

Поляк - орус sözlüğünde Поляк ZARĘCZYĆ kelimesinin орус manası nedir? Поляк dilindeki ZARĘCZYĆ kelimesinin орус dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. ZARĘCZYĆ diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.