langue

n f
1 anat dil [dil]
◊ se mordre la langue — dilini ısırmak
2 communication dil [dil]
◊ la langue maternelle — anadil
◊ la langue française / japonaise / russe — Fransızca / Japonca / Rusça

  /lañg / nf anat. dil; (konuşulan) dil avaler sa langue susmak, dilini yutmak avoir la langue bien pendue çenesi düşük olmak avoir la langue trop longue ağzında bakla ıslanmamak coup de langue kara çalma; çekiştirme langue de terre coğ. dil langue maternelle anadili langue mère anadil langue morte ölü dil langue verte halk deyimleri; argo langue vivante kullanılan dil, modern dil prendre langue konuşmaya girişmek tirer la langue à qn dilini çıkarmak

Француз - түрк sözlüğünde Француз langue kelimesinin түрк manası nedir? Француз dilindeki langue kelimesinin түрк dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. langue diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.