کبار

[ کَ ] (اِ) شخصی را گویند که چوب و
علف و هیزم و امثال آن از صحرا به جهت
فروختن می آورد. (برهان). || ریسمانی که
از لیف خرما بافند. (حاشیهٔ برهان چ معین).
کبال. رجوع به ...

[ کُ ] (ع ص) بزرگ. (منتهی الارب).
کبیر. (اقرب الموارد).

[ کُ ] (ع اِ) کبر نباتی است و عامه کبار
گویند. (منتهی الارب). رجوع به کبر شود.

[ کُ بْ با ] (ع ص) بس بزرگ و کلان.
(منتهی الارب). بسیار بزرگ. (از اقرب
الموارد). ج، کُبّارون. (اقرب الموارد).

[ کِ ] (ع ص، اِ) جِ کبیر و کبیره. بزاد
برآمدگان. مقابل صغار. || توسعاً بزرگان.
(منتهی الارب) (برهان) (از اقرب الموارد)
(آنندراج):
میان مهان بود شاه کبار
نهان داشت ترس و نکرد آشکار.فردوسی.
خلق ندانم بسخن گفتنش
در ...

[ کِ ] (ع اِ) عود. (مهذب الاسماء).

[ کِ ] (اِخ) پادشاهی از پادشاهان حمیر.
(منتهی الارب).

[ ] (اِخ) ناحیه ای است از چهارمحال
بختیاری. رجوع به جغرافیای سیاسی ایران
تألیف کیهان شود.

(کِ) [ ع . ] (ص .) جِ کبیر؛ بزرگان ، اعیان ، اشراف .

(کَ) (اِ.) = کباره . کواره : سبدی که چوب و علف و هیزم و مانند آن از صحرا آورند.

Persian - Persian sözlüğünde Persian کبار kelimesinin Persian manası nedir? Persian dilindeki کبار kelimesinin Persian dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. کبار diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.